جمعه ۲۱ آذر
|
|
|
|
قطعا به لطف بودنت این خانه زیبا می شود
یک بار دیگر در دلم احساس احیا می شود
|
|
|
|
|
|
|
|
|
دست و پا نمیزنم
ارام نشسته و غرقم..
|
|
|
|
|
|
|
|
|
یک غزل و یک ترانه از مهدی ملکی الف
|
|
|
|
|
|
|
|
|
مثنوی
《زاهدانه_گوش کِشان》
آمده ام، که سوی تو، روان شوم ،دوان، دوان
مرا بگیری، از خودم ،دوا
|
|
|
|
|
|
|
|
|
افسانهی زیباییِ لیلی و دلِ عاشقِ مجنون،
هر کس که شنیدش، به تبِ عشق شد افزون.
دل، غرقِ غمِ عشق ش
|
|
|
|
|
|
|
|
|
( هاشم )
با مرغ دلم که از پر و بال گذشت
یک سال نبودن تو صد سال گذشت
ترمیم نشد دگر عذاب دل من
ا
|
|
|
|
|
|
|
|
|
من در دل یار و یار در دل
خنده زده او بر من ِخوش دل
|
|
|
|
|
|
|
|
|
بغض می ترکید و با اشک جان را کرد سیر
آه چه دیر فهمیدم دشمن را، آه چه دیر
|
|
|
|
|
|
|
|
|
لختی برای این که بدانم که کیستم
|
|
|
|
|
|
|
|
|
آرزوهایی که تنها در خیال شکل میگیرد.
|
|
|
|
|
|
|
|
|
تویی ز قوم بربر
منم ز کاخ مرمر
|
|
|
|
|
|
|
|
|
شده شبها بدهی تکیه سرت شانهٔ خود
|
|
|
|
|
|
|
|
|
پرتو نور نگاهت ، زندگی باشد مرا ای مادرم
خستگی ها از تنم بیرون شود با خنده هایت مادرم
من به یادم
|
|
|
|
|
|
|
|
|
پاییز فصل برگریزان است،
فصل دیدار عزیزان،
زیر باران است.
|
|
|
|
|
|
|
|
|
دیده حسرت می برد عطر شب بوی تو را
در خیالم می دیدم سیمای نیکوی تو را
غم مداوا می کنی ، با هر با
|
|
|
|
|
|
|
|
|
گر چه امّید مرا فاصله ها دزدیده
به خدا لحظه به لحظه ، به تو اندیشیده
گیج و مبهوت، پریشان و ب
|
|
|
|
|
|
|
|
|
زمین
در تباهنای خویش
نه باران پذیرفت
نه شکوفه.
من
در حفرههای سِتَروَنش
جُستوجو کردم
شاید رُ
|
|
|
|
|
|
|
|
|
دلنگاشتهای از کتاب ترنّم احساس
|
|
|
|
|
|
|
|
|
بباران بارِشَت، ای عشقِ مطلق،
که طائر، عاشقِ آن، حکمِ بر حق.
|
|
|
|
|
|
|
|
|
در حافظه ام عکس تو نقش بسته است..
|
|
|
|
|
|
|
|
|
یک جزیره باش در من ،در درون شهر رویا
با تو یک افسانه باشم پادشاه و زن تنها
|
|
|
|
|
|
|
|
|
حالا حنایت را ببین ! رنگش چرا بیرنگ شد
|
|
|
|
|
|
|
|
|
درغروب نیزاری ماه پیدا شد
|
|
|
|
|
|
|
|
|
کنار باجهی تلفن نشسته بود
دوباره از همه دلگیر و خسته بود
|
|
|
|
|
|
|
|
|
دراین دنیای مالامال ز تبعیض
|
|
|
|
|
|
|
|
|
گوهرش زینب که صبرش گشته الگویی به فَرّ
درّ و یاقوتش حسَینان باشد او را شَه پسر.
|
|
|
|
|
|
|
|
|
کبوتر بازی من هم عالمی دارد
|
|
|
|
|
|
|
|
|
تو را فراموش نمی کنم
هر روز
روبروی غروب ساحلِ گرگر
می خوانم ،ترانه
بلم رونم تو کارو
|
|
|
|
|
|
|
|
|
شاید از عشق تو من شاعر شدم
شاید از تنهایی و درماندگی
شاید از موی مش ات حیران شدم
شاید از لبخندت
|
|
|
|
|
|
|
|
|
دلم برای بوی بخاری نفتی مان پر می کشد
|
|
|
|
|
|
|
|
|
شهرِ یاران را خدایان مردهاند ای شهریار
کاش میشد اندکی هم در صفِ یاران بمانم
|
|
|
|
|
|
|
|
|
هر بار چشید طعم چشمت، چشمم،
|
|
|
|
|
|
|
|
|
طلایه دار
نبسته ام به کسی دل مگر وفای تورا
نکرده ام به سر خود مگر هوای تو را
|
|
|
|
|
|
|
|
|
در شوقِ رازِ هستی، شب از زبان یاران
گفتم چه باشد این جان؟ گفتا نسیمِ جانان
|
|
|
|
|
|
|
|
|
از تبار کدام دستی
که یخ میزنی
در تلاقی اندام؟...
|
|
|
|
|
|
|
|
|
صدایم کن! نگاهم کن! ببین آشفته احوالم!
|
|
|
|
|
|
|
|
|
یادت باشه که بی من آسمونت
نداره دیگه هیچ رنگین کمونی
|
|
|
|
|
|
|
|
|
راستش را بخواهی
آمده است
از جنوب آلوده به آفتاب
زنی که
در ثانیه شمار ساعت
از قهوه خانه ی م
|
|
|
|
|
|
|
|
|
چشم ها
خالی آسمان را
وجب می کند تا لکه ابری
ماه شب چهارده ام
قطره ی باران
خیالم را تر نکن
|
|
|
|
|
|
|
|
|
در دستهای لطیف باد
چه عاشقانه لمس
دستهای
با احساس
نغمه سر می داد
|
|
|
|
|
|
|
|
|
به احترام نام عشق شاعر علی نظری
|
|
|
|
|
|
|
|
|
حالا تو پر از حال منی یا که رهایی؟
|
|
|
|
|
|
|
|
|
گاهی وقتا که دلت تنگ میشه
تو دلت با همه کس جنگ میشه
|
|
|
|
|
|
|
|
|
از غیرت شیطان به خداوند همین بس
در سجده ناکرده هم آموخته ای هست
|
|
|
|
|
|
|
|
|
ساقی دو باده نوریله یاندیر بو جامیمیز
مطرب دئنن کی دونیا شیرین لتدی کامیمیز
|
|
|
|
|
|
|
|
|
علینین اول اولان جانثاری زهرادی
ولایته سپر و دین شعاری زهرادی
مدافع حرم و مادر حسین و حسن
پیمب
|
|
|
|
|
| مجموع ۱۳۶۴۱۷ پست فعال در ۲۲۷۴ صفحه |
زهرا حکیمی بافقی (الهه ی احساس)
سروده
ابراهیم هداوند
ای
مریم رمضانی 
