جمعه ۲۱ آذر
شعر قصیده
|
|
|
|
گفت: گر که رفتم تو مرا یاد کنی....
باز خاطرههایم را در ذهن خود آباد کنی...
|
|
|
|
|
|
|
|
|
شنو ای خردمند روشنروان
بگویم تو را نکتهای در نهان
|
|
|
|
|
|
|
|
|
علینین اول اولان جانثاری زهرادی
ولایته سپر و دین شعاری زهرادی
مدافع حرم و مادر حسین و حسن
پیمب
|
|
|
|
|
|
|
|
|
راه دل می بندی چرا به دلم.....
نکند که بیراهه آمدست راه را دلم.....
|
|
|
|
|
|
|
|
|
کجاست آن بوسههایی که بر گونه میزدی.......
حالا جای بوسههای تو را اشک گرفته است.....
|
|
|
|
|
|
|
|
|
زیر چتر مهر
بیست و پنج آذر
شب به هر نگاهی پنجه بر چشمک می زد
در ره عشق سکه ها پرتاب
|
|
|
|
|
|
|
|
|
ز گیتی جز از مرد دانای پیر
ندارد کسی بهره ی دستگیر
|
|
|
|
|
|
|
|
|
درد دل من فراق جانان و غم وطن بود
گویا از این همه حسرت و انتظار سرد شدی
|
|
|
|
|
|
|
|
|
نو روز رسیدست و ما عید نداریم
مانده در دلم حسرت دیدار بخندم
جمعه فهمیده که بنزین گران است
بر ج
|
|
|
|
|
|
|
|
|
بخار پنجره را با نوازش انگشت
برای رسیدن به کوچه میروبم
نگاه سرد خودم را بدون هر حسی
به تکتک د
|
|
|
|
|
|
|
|
|
من باشم و تو را در دربار بیابم
شاید خالی تر از معنی در اسرار بیابم
وقتی صبح بیدار میشی هر روز ز
|
|
|
|
|
|
|
|
|
«قدح»! مگو سخنِ خشم با سفیه زمان
|
|
|
|
|
|
|
|
|
وطن آن نیست که از خون شهیدان گذری
زیر پرچم، به نفاق و ستمی جان ببری
وطن آن است که دل با دل مردم با
|
|
|
|
|
|
|
|
|
خم اَبروی تو و طَرفه ی گیسوی تو باز....
دل من دست گدایی، سوی توآورده نیاز....
|
|
|
|
|
|
|
|
|
به مشکل های کوچک لاکن از دیدم گرفتاری
|
|
|
|
|
|
|
|
|
راه بقا .حکیما نه 8
تو که می دانی که نادانی چه هاست
ابلهی يا احمقی دامِ بلاست
راست شو باعلم تا د
|
|
|
|
|
|
|
|
|
طعنه ها با خنده بحالم نشاندند
مگر من خواستم این زهر جانکاهی را سر بکشم
دلتنگم از این دوری و بی کسی
|
|
|
|
|
|
|
|
|
آن زمان که من نگاهت را....
|
|
|
|
|
|
|
|
|
مرادِ دل
اگر خواهی مراد دل بدانی
به کوشش دست گیر بر ناتوانی
به زیر افکن غرور د
|
|
|
|
|
|
|
|
|
هرچی انتظارکشیدم ازتوخبری نیست....
شب تاریکم راگویاسحری نیست.....
|
|
|
|
|
|
|
|
|
وقتی که از این کوچه رفتی پشت پایت
|
|
|
|
|
|
|
|
|
طلب عشق
در خیالات محالم چون که دیدارت کنم
در وجودت نازنین ، عشقم پدیدارت کنم
|
|
|
|
|
|
|
|
|
نفسم تازه به عشق است و دلم گرم به او
«نارفیق» از چه بکوشی که کنی گمراهم
|
|
|
|
|
|
|
|
|
هر شب تا سحر گاهان ساقیان ساربانان دل اند
می اندر جام و اندر دل هر دو عزیزان دل اند
|
|
|
|
|
|
|
|
|
شام اگر آیینهدارِ خشمِ شبهای ستم،
کربلا آیینهدارِ کبریا با اربعین
|
|
|
|
|
|
|
|
|
دریده چرا گرگ باورت بره درون
|
|
|
|
|
|
|
|
|
عجب نقشی زده رویت
به روی قرص ماه هرشب
|
|
|
|
|
|
|
|
|
سوز چوخدی (یاسمین)ولی فرصت گرانیدی
قان شرم ائدیر ولی دیلی یوخدی نوا ائده
|
|
|
|
|
|
|
|
|
هر کسی گفته که ثروت باطل است
گندم ری خورده و سیب مزار
|
|
|
|
|
|
|
|
|
شنو سازم بیان از کربلا و حزن سوزانش
عجب جان سوز می باشد غم سلطان خوبانش
|
|
|
|
|
|
|
|
|
گفتم به پیر که نصیحت کُنم، به چند
گفتا به گوش باشُ و شنو به نوش
گفتم که سالهاست، اسیر گشته ام به ر
|
|
|
|
|
|
|
|
|
چند حیوان بهر سازش با امیر
طینت خود را گرفتند با حریر
هر کدام آورده بودند پیشکشی
تا که شاید آبر
|
|
|
|
|
|
|
|
|
مرغکی آمد به دنبال جواب
پیش دانا نامی چون افراسیاب
|
|
|
|
|
|
|
|
|
تـشـنـه و سـیـرابِ سَـرابـم ، کــویــر !
پــایِ رســیــدن ، نــرســیــدم ؛ بَــسِــه
|
|
|
|
|
|
|
|
|
اساتید گرامی، نوشته های بنده در قد و قواره ی شعر خطاب شدن نیستن، بنابراین پیشاپیش از حسن توجه و وقتی
|
|
|
|
|
|
|
|
|
چوخ گزمیشم جوامعی من آب و تابیلن
|
|
|
|
|
|
|
|
|
ای جان جهان، بیا که بی تو دل افسرده ست
دل، در به در غزل، ولی قلم پژمرده ست
|
|
|
|
|
|
|
|
|
رحمی بنما چشم دگر خواب ندارد ...
|
|
|
|
|
|
|
|
|
بی خداحافظی ازشهربدررفتی تو
همه گفتندعزیزم به سفررفتی تو
|
|
|
|
|
|
|
|
|
تهمینه به رستم چه بگوید
چون شاخه شمشاد چو سهراب ندارد
|
|
|
|
|
|
|
|
|
این شعر، یادآور تلاش مستمر، ایمان و امید است؛
ما با دست خود آینده را میسازیم، در مسیر نور و صلح.
|
|
|
|
|
|
|
|
|
زندگی را می شود زیباتر ازچشمت ببینی
|
|
|
|
|
|
|
|
|
تو با یکی دیگه ای/ منم کنارت داری
خوشی کنارش حتما/ تو که ازم فراری
|
|
|
|
|
|
|
|
|
آن چادُرسیاه چشم مشکی....آن بالابلندسرومُشگین....
|
|
|
|
|
|
|
|
|
اَلسَالم عَلیک یا شَمسَ الشُمُوس،
باشی در زیبایی وَصف طاووس.
یا غَریباَ الغُرَبا وَ الضُّعَفا،
|
|
|
|
|
|
|
|
|
تن سرخ تب دارت را به کدامین طبیب بسپارم امید سرزمینم؟🥀🖤
|
|
|
|
|
|
|
|
|
گه به نیزه، گاه در گودال و گاهی در تنور
آسمان سرگشته از این حال سرگردان سر
|
|
|
|
|
|
|
|
|
نه من دیگر پریزادم نه ناز نسترن دارم
|
|
|
|
|
|
|
|
|
ما به رنگ نور یاران نوبر ایم
ما به سبک هور بر سرها سر ایم
|
|
|
|
|
|
|
|
|
سهم دلم از عشق فقط آه و شرر شد ...
|
|
|
|
|
|
|
|
|
درونِ کهکشانی از مقوله ها مُعلّقم
|
|
|
|
|
|
|
|
|
روزی یک انسان جادوگر
بیا ببین چه توری پهن کرد
با اشعه چشم و سحر درون
آن من را باخود زبان بندکر
|
|
|
|
|
|
|
|
|
ما مرد میدانیم اما صبر داریم
از داغ سید دیده ای پر ابر داریم
|
|
|
|
|
| مجموع ۱۴۸۹ پست فعال در ۲۵ صفحه |
محمد رضا خوشرو (مریخ)
زهرا حکیمی بافقی (الهه ی احساس)
سروده
ابراهیم هداوند
بهروز چارقدچی (مجنون) 
ای
مریم رمضانی 
محمدرضا آزادبخت 
