جمعه ۲۱ آذر
شعر چرخه زندگی
|
|
|
|
ببار آسمون ببار به یاد سادگی ببار
گل کن ای زمین تو این خاطره رو به روت نیار
|
|
|
|
|
|
|
|
|
خدایا مانده ام در انتهای شهر تنهایی
صدای رنج در گوشم طنین انداز بی تابی
|
|
|
|
|
|
|
|
|
خواستم در واپسین نفس هایم شعری نویسم که من را یاد کنی
دیدم شاعری را نمیدانم
|
|
|
|
|
|
|
|
|
کارما، میخزد درسکوت شب،سایهٔ ای که هرچه می دانیم پیشاپیش دیده است..
|
|
|
|
|
|
|
|
|
من در لابهلای همین غمها پهلو کردهان
|
|
|
|
|
|
|
|
|
من بودنی سرتاسرم خاک نهالی دیگرم
آنجا که در خاکسترم با خاک میپوشانیام
|
|
|
|
|
|
|
|
|
وقتی که حریف ، بسته راه رخ را
|
|
|
|
|
|
|
|
|
میدرد تا به گریبان عدم زندگیام
|
|
|
|
|
|
|
|
|
خشکسالی شعری از علی دولتیان
|
|
|
|
|
|
|
|
|
مروری بر گذران زندگی و چرخه تغییرات مسئولیت در زمان
|
|
|
|
|
|
|
|
|
لالالالا گلِ میخک!
رو گونَت مونده ردِ اشک
نترس چون اخرش غم هات
تموم میشن یروز بیشک
|
|
|
|
|
|
|
|
|
آرزو در سایه ات بیدار می گردد پدر
درد ها با یاد تو بیکار می گردد پدر
دست یاری را چو بر دس
|
|
|
|
|
|
|
|
|
شکایت کی کنم از تو
در این دنیای پر شاکی
|
|
|
|
|
|
|
|
|
یلدا شروع قصه و پایانِ ما بود ...
|
|
|
|
|
|
|
|
|
به شاهی می رسد از فقر هر کس اهلِ دل باشد ..
|
|
|
|
|
|
|
|
|
به هر سو بنگری آشوبِ پنهان دیده میگردد
دلِ مردم زِ داغِ نان، پریشان دیده میگردد
کجا رفت آن صدا
|
|
|
|
|
|
|
|
|
هر مهاجر نا آگاهی
می شود غرق ظاهر سازی
|
|
|
|
|
|
|
|
|
حتی سنگینترین غمها نیز، مانند مهمانی ناخوانده، پایدار نیستند و روزی محو خواهند شد.
|
|
|
|
|
|
|
|
|
اَی خوش اون دورا زَمون کا پاچه خواری مد نبود
|
|
|
|
|
|
|
|
|
اشک و سکوت خلاصهی دردم بود...
|
|
|
|
|
|
|
|
|
منم با خنده خوش اما به غم محکوم بودم...
|
|
|
|
|
|
|
|
|
گردی نشسته بر همهی شیشههای شهر...
|
|
|
|
|
|
|
|
|
اشک و سکوت
خلاصهی دردم بود
و...
|
|
|
|
|
|
|
|
|
آنجا که
زمان خط ندارد،
نه رفتنی هست
نه دوریای.
آنکه رفته
در نورِ دیگر
میایستد.
آرام با
|
|
|
|
|
|
|
|
|
از
من گرفتم تو نگیر
تا
من نگیرم تو بگیر
|
|
|
|
|
|
|
|
|
پای بی حوصلگی های خودش پیر شده
دهه ی شصتی از هر طرفی پا خورده
|
|
|
|
|
|
|
|
|
بادبادک زیبای کودکی هایم راباد برد....
عشق نوجوانی هایم در هجوم ، ژاله و باران بمُ
|
|
|
|
|
|
|
|
|
نشخوار می کنم خود را
درونِ آینه...
|
|
|
|
|
|
|
|
|
تولد.علمی فلسفی
زندگی میدانِ جنگ است طفل ما
لیک جانا سخت باشد در خفا
آمدن دنیا چه سخت است این ب
|
|
|
|
|
|
|
|
|
باز باران با ترانه
بوی اسپند و گلابُ
آب و شانه
|
|
|
|
|
|
|
|
|
مغزمان را پخت و گرگان را طعام خام داد
آن خدا وقتی به شیطان اختیار تام داد
|
|
|
|
|
|
|
|
|
دیشب گلدان شمعدانی خواب دید
بر لبه حوضچه فیروزه ای خانه مادر بزرگ نشسته🩵
|
|
|
|
|
|
|
|
|
نشسته روی خاطرم غبارهای بیکسی
|
|
|
|
|
|
|
|
|
ما قرنها زیر سم اسب تو هستیم ...
|
|
|
|
|
|
|
|
|
من آن لحظه را به خاطر دارم 🌌🌠
|
|
|
|
|
|
|
|
|
افسوس ما هر روز را تکرار میکنیم
|
|
|
|
|
|
|
|
|
از ندانمکاری
چشمه ها می میرند...
|
|
|
|
|
|
|
|
|
دنیا ندارد با دلِ تنگم، سَرِ یاری
راضی به تقدیر خودم؛ از روی ناچاری
پای تعقل گوییا در ذهن من گی
|
|
|
|
|
|
|
|
|
اون روزای کاغذی....
من بودم و خاله قزی.....
|
|
|
|
|
|
|
|
|
طعمه گذاشتند
بر جادۀ امن و خالی از بودنها.
نه! انسان عاقل است.
دام, مفهومش روشن است.
جایش در
|
|
|
|
|
|
|
|
|
اگر کوری مسیرش پر خطر باشد
و این کور از قضا لجباز و کر باشد
|
|
|
|
|
|
|
|
|
باید که مداوم بروم نزد روانکاو
|
|
|
|
|
|
|
|
|
سند داریم ، زین دنبای فانی
|
|
|
|
|
|
|
|
|
دوستِ الدن وِئرمه قربتدیر سنه
تک یاشایش اِئتمه محنتدیر سنه
|
|
|
|
|
|
|
|
|
اصرار نکن هر آنچه دیدی باشند
|
|
|
|
|
|
|
|
|
در وصف جبر جغرافیایی، سیاسی، احوالات جوانی متاثر از جهانی پلید..
|
|
|
|
|
|
|
|
|
چون بلوطی پیر عمری سایه سارت بوده ام...
|
|
|
|
|
|
|
|
|
من پیامبری از جنس درد بودم...
|
|
|
|
|
|
|
|
|
باز در فصل خزان شد برگِ گل پرپر چنان ..
|
|
|
|
|
| مجموع ۶۴۶۷ پست فعال در ۱۰۸ صفحه |
زهرا حکیمی بافقی (الهه ی احساس)
سروده
ابراهیم هداوند
بهروز چارقدچی (مجنون) 
ای
مریم رمضانی 
محمدرضا آزادبخت 
