سایت شعرناب محیطی صمیمی و ادبی برای شاعران جوان و معاصر - نقد شعر- ویراستاری شعر - فروش شعر و ترانه اشعار خود را با هزاران شاعر به اشتراک بگذارید

منو کاربری



عضویت در شعرناب
درخواست رمز جدید

انتشار ویژه ناب

♪♫ صدای شاعران ♪♫

پر نشاط ترین اشعار

بسم الله الرحمن الرحیم به سایت خودتان شعرناب خوش آمدید مدیر موسس سایت ادبی شعرناب فکری احمدی زاده(ملحق)

چهارشنبه ۲۰ آبان

3 مثنوی عارفانه

شعری از

محمد رضا بذرافکن

از دفتر عرفان نوع شعر مثنوی

ارسال شده در تاریخ ۸ روز پیش شماره ثبت ۱۴۹۸۷۹
  بازدید : ۴۲   |    نظرات : ۰

رنگ شــعــر
رنگ زمینه
دفاتر شعر محمد رضا بذرافکن

1: ( مرد خدا )
تو اینک فکر خود را ناب فرما
دلت آتش فشان شد دست گرما
هر آنکس از هم اکنون با تو بوده
دل از تاریکی و ظلمت زدوده
درون را با دعا آرام کردی
دل بی تاب را تو رام کردی
تمام این سفرها با خدا بود
خدا با ما و شر از دل جدا بود
پس آنگه گر که فکرت را بگفتی
درون آن بلا چون گل شکفتی
همه تعظیم کردند بر مقامت
چو تقوا پیشه کردی شد قوامت
پس از آن تو خودت فرمانده هستی
در عالم به روی غم تو بستی
غم دنیا بود از فکر درهم
و با عزمت زدی عالم تو بر هم
همه سرباز افکار تو بودند
همه دل از پلیدی ها زدودند
در آخر تو همان مشکل گشایی
به حق تو پیر دیر و ره گشایی
یا علی.ایه 122 سوره نحل.
2: ( بعد زمان و مکان )
بود عاقبت این زمان در مکان
هر آنکس نبیند ببیند زیان
زمان ساکن است و مکان آشکار
اگر پر کشی بخت تو گشته یار
بلی پر کشیدن از این روزگار
بود چرخ اندر دل این مدار
مدار جهان بر فراز دل است
ولیکن عمل با ریا باطل است
تو با عقل و دل کهکشانی شدی
به حق با بصیرت جهانی شدی
همه نام نیک از تو یاد آورند
ولیکن شهان دزد و بی یاورند
یا علی.آیه 91 تا 93 سوره حجر.
3: ( امید فرج )
عزیزان سال ها بی برگ بودم
کنار زندگی با مرگ بودم
تلاشم را برای عدل دادم
بلی با عدل من همواره شادم
ولی یاران مرا بیزار کردند
تک و تنها مرا در دار کردند
کسی یارم نشد در روزگاران
وتنها نور شد رحمت چو باران
بود نور خدا تنها پناهم
و شد شک در خدا تنها گناهم
ولی الله یار بی کسان است
درون هر بلا ایزد امان است
گناهم بی خدایی نیست ای یار
گناه من بود در ذهن بیمار
توجه بر خدا ذهنم دوا کرد
و حجت حاجتم را برملا کرد
بود حجت ظهور نور یزدان
ظهور نور کامل شد ز قران
پس اینک ایه ها را یاد کن باز
پس اینک سوی حجت کن تو پرواز
بلی حجت همان صاحب الزمان بود
و با حجت بدی ها گشته نابود
به حق اینک تو ان سردار یاری
پس اینک تو نکن افسرده حالی
در آخر با ضمانت نور گشتی
در آخر خود شدی سالار کشتی
دعا و ذکر شد در تو نمایان
شدی سالار تو بر آن خدایان
سکوت و ذکر و قران در تو جاری است
در آخر مزد دزدان مکر و خواری است
یا علی.آیه 71 سوره نمل.
 
۲
اشتراک گذاری این شعر
۳ شاعر این شعر را خوانده اند

سحرفاطمی زیرک

،

عباسعلی استکی(چشمه)

،

فاطمه غیبی پور

نقد و آموزش

نظرات

کاربران اشتراک دار

مشاعره

کلیه ی مطالب این سایت توسط کاربران ارسال می شود و انتشار در شعرناب مبنی بر تایید و یا رد مطالب از جانب مدیریت نیست .
استفاده از مطالب به هر نحو با رضایت صاحب اثر و ذکر منبع بلامانع می باشد . تمام حقوق مادی و معنوی برای شعرناب محفوظ است.
1