1: ( مرد خدا )
تو اینک فکر خود را ناب فرما
دلت آتش فشان شد دست گرما
هر آنکس از هم اکنون با تو بوده
دل از تاریکی و ظلمت زدوده
درون را با دعا آرام کردی
دل بی تاب را تو رام کردی
تمام این سفرها با خدا بود
خدا با ما و شر از دل جدا بود
پس آنگه گر که فکرت را بگفتی
درون آن بلا چون گل شکفتی
همه تعظیم کردند بر مقامت
چو تقوا پیشه کردی شد قوامت
پس از آن تو خودت فرمانده هستی
در عالم به روی غم تو بستی
غم دنیا بود از فکر درهم
و با عزمت زدی عالم تو بر هم
همه سرباز افکار تو بودند
همه دل از پلیدی ها زدودند
در آخر تو همان مشکل گشایی
به حق تو پیر دیر و ره گشایی
یا علی.ایه 122 سوره نحل.
2: ( بعد زمان و مکان )
بود عاقبت این زمان در مکان
هر آنکس نبیند ببیند زیان
زمان ساکن است و مکان آشکار
اگر پر کشی بخت تو گشته یار
بلی پر کشیدن از این روزگار
بود چرخ اندر دل این مدار
مدار جهان بر فراز دل است
ولیکن عمل با ریا باطل است
تو با عقل و دل کهکشانی شدی
به حق با بصیرت جهانی شدی
همه نام نیک از تو یاد آورند
ولیکن شهان دزد و بی یاورند
یا علی.آیه 91 تا 93 سوره حجر.
3: ( امید فرج )
عزیزان سال ها بی برگ بودم
کنار زندگی با مرگ بودم
تلاشم را برای عدل دادم
بلی با عدل من همواره شادم
ولی یاران مرا بیزار کردند
تک و تنها مرا در دار کردند
کسی یارم نشد در روزگاران
وتنها نور شد رحمت چو باران
بود نور خدا تنها پناهم
و شد شک در خدا تنها گناهم
ولی الله یار بی کسان است
درون هر بلا ایزد امان است
گناهم بی خدایی نیست ای یار
گناه من بود در ذهن بیمار
توجه بر خدا ذهنم دوا کرد
و حجت حاجتم را برملا کرد
بود حجت ظهور نور یزدان
ظهور نور کامل شد ز قران
پس اینک ایه ها را یاد کن باز
پس اینک سوی حجت کن تو پرواز
بلی حجت همان صاحب الزمان بود
و با حجت بدی ها گشته نابود
به حق اینک تو ان سردار یاری
پس اینک تو نکن افسرده حالی
در آخر با ضمانت نور گشتی
در آخر خود شدی سالار کشتی
دعا و ذکر شد در تو نمایان
شدی سالار تو بر آن خدایان
سکوت و ذکر و قران در تو جاری است
در آخر مزد دزدان مکر و خواری است
یا علی.آیه 71 سوره نمل.