دوشنبه ۲۵ آبان
|
آخرین اشعار ناب بهرنگ معصومی
|
دلم مرداب غمهاست
دلم لنگرگاه خنجرهاست
دلم آشفتهی طوفان
نگاهم خیره بر بارانهاست
وجودم خسته از تکرار
دلم زندانی دیوارهاست
سکوتم پر ز فریاد است
دلم از زندگی بیزار، بیزار است
به هر سو رو کنم، درد است
جهانم سرد و بیروح است
کجا دارد کمی درمان؟
کجا پایان دارد این هجران؟
نشاید این چنین ماندن
به زنجیر غم افتادن،
رهایم کن، ای دنیا
که گم گشتم در این رؤیا...
نمیخواهم، پشیمانم ،
زدیدارت گریزانم،
هراسانم از این رفتار وکردارت
رهایم کن...
در این ویرانه دریابم،
کجا گم کرده ام خود را،
کجا پایان این خوابم،
نمیدانم،ولی بیزارِ بیزارم
زعالم گریزانم...
|
|
|
نقدها و نظرات
|
درود بر استاد سرکارخانم حسین زاده خوش امدید وسپاسگزارم گاهی باید رها شود قلم وهمراهی کند با دل تا نقشی بر کاغذ شکل گیرد .گاها حال و وصف همانروز یا انعکاس روزهایست که بدل نشسته راه گریز میخواهد.اگر کمی نامید واندوهگین بود عفو بفرمایید | |
|
درود بر استاد استکی عزیز سپاس از نظرتون | |
|
درود بر شما جناب وحدتی خوش امدید وسپاسگزارم از نظرتون | |
|
درود بر سرکار خانم غیبی لطف کردید وسپاسگزارم از نگاه وتظرتون | |
تنها کابران عضو میتوانند نظر دهند.
سلام و درودها شاعر ارجمند ادیب گرانقدر
نیمایی آهنگین اما اندوهناکی سرودید.
دلت دریای هستی هاست
جهانت را ز چشمِ نورِ ایزد بین
نه با چشمانِ تاریکیپسندِ غم
بداهه
قلم شریف تان نویسا
روزگارتان درپناه الهی خوش