اتاقک کوچک

این‌بار می‌خوام به سوژه نمره بدم...

بیست‌ویک

درود بر جناب مجنون ارجمند
خوبه که ذهنتون پر از ایده‌ست
صبح عالی متعالی

سلام و درودها استاد چارقدچی ارجمند

در جریان سیّال ذهنی پردازش سوژه و ابژه ، شاعر ارجمند اندیشه را به تاریکخانه‌ی عکاسی تشبیه نموده است و جزییات این اتاقک را با در نظر گرفتنِ قرینه های معناییِ همسو با ابزارهای ظهور عکس در تاریکخانه توصیف نموده است . به قول مولوی

آی انسان تو همه اندیشه ای
مابقی خود استخوان و ریشه ای

اندیشه و ذهنِ انسان مثل اتاقک‌ِ تاریکخانه است و قلب انسان مثل عکاسی ماهر اگر درست و ظرایف‌مدار باورمند عمل نماید ؛ ظهور عکس هم از واقعیات روزمره و هم ادراکِ شخص از جهانِ هستیِ پیرامونی چه طبیعی و چه ماوراء طبیعی ( متافیزیکی) در این تاریکخانه‌ی ذهن، زیبا اثری دلپسند و نورپرور و چشم‌نواز و مآثر خواهد بود.‌


به قول زنده یاد هوشنگ ابتهاج ( سایه ):


زندگی زیباست ای زیباپسند
مثبت‌اندیشان ( یا زنده اندیشان ) به زیبایی رسند
آن قَدَر زیباست این بی‌بازگشت
کز برایَش می‌توان از جان گذشت


به طور کلی تاریک‌خانه یا دارک‌روم ( به انگلیسی: Darkroom) محلی
برای آن دسته از کارهای تخصصی هنر عکاسی است شاملِ (جاگذاری ِ
فیلم در کاست ها، ظهور و چاپ عکس در تشتک و ...) که باید در
محیطی کم‌نور و تقریباً تاریک انجام پذیرد.


ساختمانِ تاریکخانه نیز از نظر نور باید طوری امن باشد که هیچ‌نوری
از خارج بر آن راه نداشته باشد و ورودی ِ آن اتاقک باید طوری
طرّاحی و تعبیه شود که در مواقع ورود یا خروج اضطراریِ افراد
حین عمل ظهور عکس ، فیلم‌ها و نگاتیوها به مخاطره نیفتد.

اگر تاریکخانه دارای تهویه‌ی مناسبی نباشد؛ وجود بخار
مواد ظهور و ثبوث در روزهای گرم تابستان عملاً تاریکخانه را
به یک سونای بخار تبدیل خواهد کرد. سیستم تهویه‌ی اتاقکِ
تاریکخانه نیز باید از نظر نور دارای امنیتِ بالایی باشد.

وجود مواد اسیدی و قلیایی در داروهای ظهور و ثبوت که در
تاریکخانه از آن‌ها استفاده می‌شود ؛ لزوم قابل شست‌وشو بودنِ
کف و دیوارهای تاریکخانه را اجباری می‌گرداند.

این مواد علاوه بر قابل شست‌وشو بودن، باید در برابر مواد اسیدی
و قلیایی نیز (از قبیل خوردگی و ...) مقاومت داشته باشند.

لامپ‌هایی خاص با نورهایی بی‌ضرر یا نورهایی امن برای
تاریکخانه ، معمولاً برای تاریکخانه‌های بزرگ مورد استفاده قرار می‌گیرد.
استفاده از این نوع لامپ های مخصوص و نورها در موارد چاپِ پزتیو،
مجاز است. این لامپ‌ها که اصطلاحاً لامپ بخار سدیم نامیده می‌شوند ؛
حداقل ده برابرِ چراغ‌های عادی برای تاریکخانه روشنایی دارند.
کارکردن با این چراغ‌ها راحت‌تر و باعث خستگی کمتر عکاس می‌شود.



مآخذ مربوط به مطالعه و منابع تحقیق :

۱- پاکدل ، محمدجواد(۱۳۶۰)، تاریکخانه‌ی عکاسی ، ماهنامه ‌ی
عکاسی مردمک تهران، چاپ اول.

۲- سی. آی. جاکوبسون و آر. ای. جاکوبسون(۱۳۶۸)، ظهور(در عکاسی
و سینما)، ترجمه اکبر عالمی، انتشارات سروش تهران، چاپ دوم.

۳- عباسی، اسماعیل (۱۳۸۵). فرهنگ عکاسی. تهران: سروش.
شابک ۹۶۴-۳۷۶-۴۱۰-۹.


۴- گل گلاب، دکتر داریوش(۱۳۷۰)، بررسی فنی عکاسی،
انتشارات جهاد دانشگاهی تهران، چاپ دوم.



سلامت باشید و سرافراز و شاد

درود بزرگوار
بسیار زیبا و جالب بود
در سرگردانی فرهنگی جوانان قدیم

درود تان باد
بسیار زیباست
با آرزوی بهترینها برایتان

درود برشما شاعر گرامی جناب چارقدچی
زیبا و دلنشین
قلمتان سبز مانا
چند عدد از عکس های روی بند
هنوز نم دارند
اینجا تاریک خانه ی ذهن من است
خوش آمدید
هدیه به شما
خوش تر به جان عزیزم
تاریک جان کجابود؟
من درخیال خام اش
افتادم به دریا
شاید چراغ راه است
این تاریکی ثریا
......

لایک اول زدم به قلب ت
آرام بگیرد
تاریک مطلق ما
از یاد او دل ما
روشن شود به دنیا
قشنگ شود این رویا
........

درود بر شما استاد چارقدچی بزرگوار 🌺🌺🌸
بسیار عالی سرودید 🌺🌸🌸

بندهای آویخته از دیوارها
گیره های روی بندها
سینی
محلول ظهور عکس
و نگاتیو قدیمی منتظرم هستند

چند عدد از عکس های روی بند
هنوز نم دارند
اینجا تاریک خانه ی ذهن من است
خوش آمدید

واقعاً دست مریزاد

درودها
شاعر عزیز
قلمتان ماندگار

درود و ارادت استاد چارقدچی ارجمند
عالی و زیبا بود و پر از ایده و حس احسنت بر قلم توانای شما بزرگوار
مستدام باشید و قلمتان همواره در جریان
👏👏👏🍀🌷🌷🌷🌷

سلام و احترام استاد چارقدچی عزیز
بسیار زیبا بود تصویر سازی جذابی داشت
قلم توانمندتان همواره سبز و نویسا
در پناه ایزد منان باشید

سلام واحترام جناب چارقدچی استاد گرانمهر
باشد که دل و قلم‌تان همواره در مسیر آرامش و نور درونی تابناک باقی بماند.🥀
چقدر پر محتوا و زیبا
پایدار باشید و سلامت
لایک چهارم خدمت شما

درود جناب چارقدچی

شعر اتاقک را بسیار زیبا و با ملنا سرودید الهام بخش است به نوعی ورژن جدید داستان مولانا

بیاییم
نگاتیو ها را قضاوت نکنیم

سلام استاد جان
چه مضمونی افتاده گیرت .باقلواست
بابا این تاریکخانه کلی نگاتیو بکر و بمب را از دارآویخته است، عاشقانه های پنهان ، سیاست سرخ، زندگی تاریک. فلسفه شعر، تعهد هنر وهنرمند،تصاویر و عکس های مفهومی ،سورالیسم جادویی، ول کن این سطحی نگری رامجنون!
یطوری بنویس که مثل عقرب بگزد منو یطوری بنویس که مثل صاعقه فرود آید براین مخ داغون من! ملتفتی چی عرض می کنم ؟ کبریت بکش آتیش بزن تاریک خانه را. خیلی از این به به چه چه ها، تعارف دوستانه است . خودتو را بیخود علاف حرف های نوک زبانی و کلیشه ای نکن . سبک شعرت را زدی آزاد که طفره بری به این درخواستهای این دوست دلسوزت .نه ایجورها هم نیست . شعرت کلی اطناب و حشو داره مثل «خوش آمدید»ی که به تاریک خانه نوشتی مثل ...
و...
. فیلمسازها ی آگاه خودشان تدوین فیلمشان را انجام نمی دهند چون مونتا ژکار غیر خودی با احساس مسئولیت کاری و بخاطر ریتم فیلم ،بیرحمانه شاتهای غیر مربوط و اضافی را می ریزد آشغالدونی. اما درطرف مقابل فیلمسازی داریم که پایبند خیلی از تصاویری می شوند که دوستشان دارند و با زحمت فیلم برادریش کردند. واز دلشان بر نمی آید کنار بگذارند نتیجه اش جواب عکس می دهد وفیلم با ریتم کند وبا بیحوصله گی پیش می رود و این از ذایقه یک اهل هنر کاملا بدور است
استاد جانم خیلی باید ببخشید که باصراحت نوشتم و این صراحت و قلم تلخ من فقط شامل دوستانی می شود که احساس تعهد می کنم در مقابل شعور والایشان..
قربونت برم مجنون بی لیلا .. میدانم که اوقاتت را خط خطی کردم اما چه کنم که دوستت دارم تمام.

درود بیکران جناب مجنون فرهیخته
دست مریزاد
شعری با ایده‌ی قشنگ از شما خواندم.
با اجازه شما بنده نیز روزی حتما با فرض گرفتن «تاریک خانه ذهن» از شما شعری خواهم نوشت.
لایک هفتم تقدیم به قلم توانمندتان.

چه شعر جالبی بود ،آخرش ترسیدم استاد درودها

درود بر استاد مجنون مقتدر
نوستالوژی قدرتمندی را به تصویر کشیدید

به کوکِ اصلیِ سه تارم فکر میکنم
و در زیر بارانی که از سقف چکّه چکّه می کند
خود را...
عادلانه چیده ام!
هر قدر...
سرنوشت شرارت می کند
نشانه های حیات،مرا لمس می کنند
امّا...
میز
ساعت
گلدان
غبار گرفته اند
و عکس مریمِ باکره در مقابلم

تقدیم و تعظیم است به شعر شریفتان جناب مجنون گرانقدر و عزیز
شاید روزی حقیر شجاعت آنرا یافتم تا قبول خطر کنم و به آتش درون شما نزدیک شوم اما قطعاً به سقف نگاه نخواهم کرد، چون تاب آن ندارم
شما آن بالایید در یک نیروی بی منتها و من زمین گیر، این را خیلی وقت است فهمیده ام و ابایی از گفتنش ندارم
ارادت و درودم نثارتان

اینجا تاریک خانه ی ذهن من است
خوش آمدید.
با کسب اجازه!

درود بیکران
در تاریک خانه ی ذهنتان
دیوارهای نوستالوژی و روشنفکری و ایدئولوژیک
را خوب آذین بسته اید.

سلام و احترام
جناب مجنون بزرگوار
دوست ارجمندم
زیبا و پر معنی
بر مدار مهر بنویسد گرامی

سلام دوست ادیب و جناب استاد چار قد چی عزیز
بسیار زیباست
شاد کام باشید

سلام جناب چارقد چی گرامی
تأمل برانگیز سرودید
حقیقت عرض کنم ،تاریک خانه ی ذهن خودم رو بررسی کردم
هم از گذشته ها تا حالا و ترس از آینده
اینکه اگر سقف آن آسمان گشوده نشود
تصورش هم سخت است ، خداوند خودش امان و پناه دهد
سلامت باشید در پناه پروردگار مهربان

درود بر شما جناب استاد چارقدچی گرامی

زیبا سرودید

زنده باشید به مهر

سلام بهروز جان
اگه اشتباه نکنم اسم دیگرش دالتونیسمه ، کوررنگی .
و قرن هجده جان دالتون این نقیصه رو کشف میکنه . ماجرای ژنتیکش که خیلی جذابه و تعبیر خوبی ازش کردین در شعر .
در عهد شاه ماضی حسابی از رنگها کارکشیده بودن : ارتجاع سرخ و سیاه عبارت رایجی بود و اانقلاب سفید از اون ورم تو اهنگها بود که : ... حیله سفید کرده برملا و الخ .. بعدتر هم سبز داشتیم وبنفش و ...
تعلیق اخر شعرتون جالبه و راه رو برای گزینه های مختلف باز میذاره

ولی واقعیت اینه که سقف یه فشار از بالاس و دیوارها و ستونها باید تحملش،کنن

ولی با توجه به اینکه به خوانندگان در دیوارها عنایت زیادی نداشتین ، یا شرح ندادین ، میشه سقف رو به اسم فرهاد و ایرج جنتی عطایی و جناب منفرد زاده زد
به خاطر ترانه بینظیر سقف :

تو فکر یک سقفم
یه سقف بی روزن
یه سقف پابرجا
محکمتر از آهن
.
.
واسه لمس تپش دلواپسی
.
.
یه سقف رویایی
حتی مقوایی
...
افسوس