جمعه ۱۹ تير
تلاوت سکوت شعری از محمد رسول بیاتی
از دفتر شعرناب نوع شعر سپید
ارسال شده در تاریخ ۵ روز پیش شماره ثبت ۱۴۷۰۹۳
بازدید : ۵۱ | نظرات : ۸
|
دفاتر شعر محمد رسول بیاتی
آخرین اشعار ناب محمد رسول بیاتی
|
گاهی
گمان میکنم
خدا
آنسوی سکوت ایستاده است؛
نه روی برگردانده،
نه دور شده؛
فقط
چون بارانی
که هنوز
در دلِ ابر
به وقتِ خویش نرسیده است.
آنگاه
کنار پنجره میایستم
و به درخت نگاه میکنم.
درخت
هرگز
برای رسیدنِ بهار
فریاد نمیزند؛
ریشههایش
در تاریکی
به روشنایی
ایمان دارند.
آب را ببین؛
هر سنگی
که بر سرِ راهش مینشیند،
او را
از رفتن
بازنمیدارد.
آب
راه را
در دلِ راه
پیدا میکند.
در حیاطِ دل
گلی خوابیده است؛
نه مرده،
نه فراموششده؛
تنها
در انتظارِ همان قطرهای
که نامش
باران است.
شاید
سکوتِ خدا
همین انتظار باشد؛
همین فرصت
برای آنکه
آدمی
پیش از رسیدنِ پاسخ،
خود
پاسخِ خویش شود.
شب
سیاه نیست؛
شب
چشمهای زمین است
که برای دیدنِ ستارهها
آرام
بسته میشود.
و طلوع
از آنِ خورشید نیست؛
طلوع
در دلِ کسی رخ میدهد
که پس از هزار تردید
هنوز
چراغِ امید را
خاموش نکرده است.
اگر امروز
دستهایت
بیپاسخ
به سوی آسمان
باز ماندهاند،
اگر دعاهایت
در سکوت
گم شدهاند،
دلگیر نباش.
خدا
گاه
با واژه
سخن نمیگوید؛
با روییدنِ درخت،
با جاری شدنِ آب،
با آمدنِ باران،
با عبورِ ابر،
با شکفتنِ گل،
با سکوتِ شب
و با نخستین نفسِ طلوع،
نامِ تو را
آرامآرام
بر جهان
تلاوت میکند.
آنکه
ایستادن در سکوت را میآموزد،
روزی
صدای خدا را
در وزشِ باد،
از میانِ برگهای درخت،
خواهد شنید.
محمدرسول بیاتی
|
|
|
نقدها و نظرات
تنها کابران عضو میتوانند نظر دهند.