شکستم برادر

شکست خورده‌ام، ولی، شکستِ تو مرا شکست
نه تیغِ روزگار تلخ، که حرف تو مرا شکست

به جنگِ با خودم شدم، به صلحِ با جهان تو
در این نبردِ بی اثر، سکوتِ تو مرا شکست

هزار بار بر زمین٫ نشستم و شدم بلند
ولی نگاهِ آخرِ غروب تو مرا شکست

گمان نکرده بودمت، چنین تهی شوم ز خود
نه فقر، نه فراق، نه، غرورِ تو مرا شکست

من از سقوط رسته ام، به پر زدن رسیده ام
قفس نشو برای من، که دستِ تو مرا شکست

اگرچه زنده‌ام هنوز، اگرچه راه می‌روم
درونِ من کسی بمُرد، شکستِ تو مرا شکست

مهدی صارمی نژاد