اکسیژن زمان

تصاویر زیبا هستند...
درود بر شما بانوی عزیز...
روزتان نیکو

درود بانو
شورانگیز و زیباست

درود بانو کرمی احسنت زیبا سرودی احسنت

سلام نازنین بانوی ادیب

کاریکلماتورهای تامّل برانگیزی نوشتید.
با اپیزودهای روایی و نمادپرور و سمبلیک نیک اندیش
و البته پارادوکسیکال


سلامت و دلشاد باشید و سرافراز

سلام و احترام ماه بانو کرمی شاعر عزیزم
درود بر شما و قلم نابتان
سپید زیبایی سرودید
دیوارها
نام بیماران فراموش شده را
زیر پوست گچ
پنهان کرده بودند
ردقلمتان جاوید

درود بر شما بانو کرمی بزرگوار 🌺🌺🌺
سپید زیبایی سرودید 🌺🌺🌺
لذت بردم آفرینها 🌹🥀

درود بر شما..
زیبااست و دلنشین..

زیبا و ناب سرودید

درود بر شما بانو کرمی گرانمهر

زنده باشید به مهر

🌲🌿🌲🌲🌿
🌲🌿🌲🌿
سحر خانم سلام
خوش نویس وپایدار بمانی
🌲 🌿

سلام ادیب کرمی عزیز
خیلی زیبا با تصویر سازی عالی
برای کسایی مثل من مبتدی این نوع شعر های گیرا برای یاد گیری عالی ست می آموزم از قلمتان
پاینده باشید

درود خانم کرمی
بسیارعالی
مرحبا

درودها

سکوت
روی صندلی کنار تخت
پا روی پا انداخته بود
استعاره‌های زیبایی به‌کار گرفتید
درود مهربانو‌ی ناب

سلام
نمره شعرتان عالیست

درود مهربانو کرمی ادیب
چه شعرِ تکان‌دهنده و درخشانی! این یک تشریحِ شاعرانه از روحِ یک بیمارستان است، یا دقیق‌تر بگویم، کالبدشکافیِ «مرگ» در هیئتِ اشیاء. شما با چنان دقتی به جزئیات جان بخشیده‌اید که خواننده نه یک راهرو، که گذرگاهِ میانِ زندگی و نیستی را حس می‌کند.

تک‌تکِ تصاویر، بندبندِ این شعر، یک ضربهٔ خفیف اما کاری ست:

«راهرو آنقدر کش آمده بود که به انتهای خودش دست می‌زد»: این آغاز، خودش یک شعرِ کامل است. استعاره‌ای خوفناک از بی‌نهایتیِ رنج و زمانِ از کار افتاده.

«اتاق تهی، ساعت را به اکسیژن وصل کرده بود»: این تصویر مرا میخکوب کرد. انگار خودِ «زمان» در این مکان بیمار است و برای ادامهٔ حیاتش به دستگاه تنفس مصنوعی وصل شده.

«نبض پتو زیر یوق ملحفه تب‌دار و بی‌ریتم می‌زد»: تختِ خالی یا بیماری که دیگر جسمش زیر ملحفه گم شده، حالا خودِ پتو است که تقلای نبضی نامنظم را دارد. این «یوق ملحفه» چه ترکیب خلاقانه و سنگینی است.

و آن پایانِ فراموش‌نشدنی: «زمان در پرونده‌ای بی‌نام، آرام، مهر غیبت می‌خورد». تمام هستیِ این مکان در این سه سطر خلاصه می‌شود. مرگ نه با هیاهو، که با زدنِ مُهرِ «غیبت» بر پرونده‌ای که حتی نامی هم ندارد، از راه می‌رسد. این همان نقطه‌ای ست که شعر از روایتِ اشیاء فراتر می‌رود و به فلسفهٔ نیستی دست می‌زند.

شما با اشیاءِ به ظاهر بی‌جان، مرثیه‌ای جاندار سروده‌اید برای «از یاد رفتن». سکوتِ این شعر، از هر فریادی بلندتر است. واقعاً تحت تأثیر قرار گرفتم.

نیستی
خیال می کردم در وقتی احمقانه
همین دور و بری
هرگز نمی دانستم
توی قصه های بدوی منتظر شایدهایی
اگر نباشی....
یک نفس مذبذب


تقدیم به شما و مهری که غیبت خورد
درودم نثارتان

درود بانو کرمی گرامی

در این شعر، سکوت نفس می‌کشد و اشیا به
روایتِ درد برمی‌خیزند.
تصاویرتان چنان زنده‌اند که راهرو، پنجره، ساعت و
تاریکی، هر یک شخصیتی مستقل می‌یابند.
شعری تلخ، عمیق و ماندگار؛ گویی زمان، واقعاً در
پرونده‌ای بی‌نام مهرِ غیبت خورده است.

درود بر قلمِ تصویرگر شما

سلام واحترام
بر بانو کرمی
مثل همیشه زیبا و پر معنی
درودها

درود بانو
زیبا قلم زدی🌹

سرکار خانم کرمی
شاعر فرهیخته درود بر شما
عجب سپید زیبایی،
امضا چه بزرگانی زیر شعر است!
مرحبا

درود برشما خانم کرمی
زیباست و دلنشین

درودتان باد بانو کرمی عزیز و ادیب
بسیار زیبا و دلنشین سروده اید
رد قلمتان اابدی🌹🙏

احسنت
درودتان
موفق باشید

درود و ارادت جناب رضاپور ارجمند
سپاسمندم بابت حضور ناب و نگاه پر مهرتان بزرگوار
مستدام باشید به مهر🍀🌹🍀

درود فراوان
بانو کرمی گرامی
شعرتان را خواندم و لذت بردم به خاطر انسجام فوق العاده و حس شاعرانه ای که در همه ی بندها به چشم می خورد.تصویرسازی ها عالی بود.شروع ، میانه و پایان بندی شعر از منطقی شاعرانه برخوردار بود و به نظرم همه چیز سر جای خودش بود. آفرین
پاینده و سرافراز باشید.

درود بانو کرمی شاعر گرانقدر
احسنت
قلمت سبز

درود مهر بانو کرمی بزرگوار
بسیار زیبا و دلنشین سرودید از خواندنش بسیار لذت بردم احسنت به شما شاعر ادیب و قلم توانمندتان🌷🌷🌷

درود و عرض ادب و ارادت استاد گرجی
سپاسگزارم بابت حضور پر ارزشتان و نگاه پر مهرتان بزرگوار
برکت وجودتان مستدام و سبز🍀🌹🙇‍♀️

همه چیز زنده بود، جز زندگی.
سلام و درود استاد..نرم و روان .چون آبشاری در دل سیاهی شب..

درود بیکران استاد معظمی گرانقدر و عزیز
قدر دان حضور پر ارزشتان هستم
سپاسمندم به مهر خواندید استاد گرامی
برکت وجودتان مستدام و سبز🍀🌹🙇‍♀️

سلام و درود دوباره

عید غدیر بر شما بزرگوار مبارک

پادشاه شرف، امام من است

دلپناه نجف، امام من است

به کجا می روی؟ کبوتر عشق!

می روم هر طرف، امام من است

یا علی! یا علی!


درودتان، عید غدیر بر شما خجسته باد!