معماری قفس

درود و مهر!
قدردانم جناب استاد آزادبخت گرامی

🌹

درود بانوی شعر ناب!
حضورتان باعث مباهات است.
از چشمان زیبایتان بر این صفحه سپاسگزارم

🌹

درود و مهر شاهزاده خانم عزیزم
ممنون از بیانات نابتون
شما می‌فرمایید خیلی وقتها اختیار نداریم، مثل شما دوست نازنینم این روزها بیش از هر زمان دیگری، به این باور تلخ نزدیک می‌شوم که گویی ما، نه تنها در محیط پیرامون که حتی در ساحت اندیشه‌ی خودمان، از گوهر «اختیار» تهی شدیم؛ و این، رنجی است که خودمان با سکوت مصلحت‌اندیشانه و تن دادن به تبعیت‌های کورکورانه، بر خود هموار کردیم.
سایه‌ی این عدم اختیار، از سیاست و باورهای اعتقادی گرفته تا پیکره‌ی آموزش، اجتماع و حتی حریم گرم خانواده گسترده است.

واقعا تا چه اندازه برای حق انتخاب دیگران ارزش قائلیم؟ البته عناوین متفاوتن
گاه تحت عنوان فریبنده‌ی مهربانی، دلسوزی، امر به معروف و یا به بهانه‌ی بی‌اعتمادی به توانمندی آنان، حریم اراده‌شان را مورد هجمه قرار می‌دهیم.

غافلیم از این که تا زمانی که فرد، خود از درون به بلوغ باور نرسد، هرگونه اجبار بیرونی —اگرچه با نقاب هدایت— تنها او را در وضعیتی از استضعاف فکری نگاه می‌دارد؛ و این انباشت ناگزیر محرومیت، دیر یا زود، به طغیانی ویرانگر بدل خواهد شد که بنیادهای روابط را فرو می‌پاشد.
در سخنان مرحوم مطهری از این دست اندیشه‌های ناب بسیارند.( البته اینها با رعایت حریم الهی کاملا متفاوتند)

و به روی دیده شاهزاده بانوی همیشه اصیل و همیشه پرنشاط و مهربان
سعی می‌کنم دقت بیشتری بکنم و سخن شما و استاد فخوری گرامی را بیشتر اعمال کنم.

🌹

درود
بعضی وقتها، انتخاب ما، از جنس اجبار هست، مانند انتخاب یک عروسک کوکی، یا انتخاب بازیگر یک فیلم سینمایی در یکی از صحنه های حساس فیلم ...

🌺🌷🌸

درود و مهر استاد زیباکلام!
افتخاری است حضور ارجمندتان جناب علامیان
از مهر و اعتباری که بخشیدید بسیار تا بسیار ممنونم
لطف حضرتعالی خود گواه روح بزرگوارتان است

🌹

درود و مهر استاد ارجمند!
نگاه زیبایتان را بارها سپاس

درود و مهر بانوی حکیمی عزیز
قدردان حضور ارزشمندتان هستم.

درود و احترام جناب حاجی‌پور نیکوقدر!
زیبایی در حضور گرمتان معنا می‌شود.
سپاسگزارم

🌹

درود و مهر جناب محمودی گرانقدر!
دوبیتی فلسفی و عمیقی است!
لیکن به جبر خویش به ما داده اعتبار
تفسیر تازه‌ و دلبرانه‌ایست از جبر
مرحبا بر این نگاه

سپاس از حضور سبزتان

🌹

گاهی به اختیار خود، خودمون رو مجبور می کنیم و گاهی مجبورا انتخاب می کنیم

سپاسگزارم جناب فیضی گرامی!
باغی از گلهای نسترن تقدیم عطوفت و ذوق جنابتان

درود و مهر جناب آزاد ارجمند!
سپاس از قدم‌رنجه‌ی شریفتان

🌹

🌹

🌹

درود و مهر جناب انصاری ارجمند!
سپاسگزار لطف قدم پربرکتتان هستم

🌹

درود و مهر جناب لطفی گرامی!
سپاسگزار خوانش دقیق حضرتعالی
و حضور همیشه دلگرم کننده جنابتان هستم.

🌹

درود و مهر جناب یحیی نژاد ارجمند!
دلنشین حضورتان را از صمیم وجود قدردانم.

⚘️🌹

درود و مهر استاد والامقام!
از لطف و دقت نظر شما سپاسگزارم
با فرمایش شما درباره ظرفیت بیشتر متن برای تصویرسازی موافقم؛ گرچه، آگاهانه بیان مستقیم‌تر را برگزیدم.
دغدغه اصلی‌ام نه خود آموزش، بلکه تجربه‌ای بود که طی سال‌ها حضور در فضای دانشگاهی با آن مواجه شده‌ام؛
جایی که گاه دانشجو بیش از آنکه درپی کشف وپرسش باشد،درتعقیب تصویری ایده‌آل ومورد پذیرش ازموفقیت ظاهری قرارمی‌گیرد.
احساس کردم اگر این دغدغه را صرفاً در لایه‌های تصویر استعاره بیان کنم، ممکن است از شدت تلنگر آن کاسته شود و هدفم بیش از خلق یک فضای شاعرانه،
دعوت به تأمل درباره عادت‌های محدودکننده بود.

البته کلام حضرتعالی کاملا صحیح است و همین مضمون را می‌توان در قالبی تصویرمحورتر نیز بازآفرینی کرد.
پوزشخواه نگاه خطاپوشتان هستم.

درود جناب پورمستان گرانمهر!
خوانش دقیقتان را سپاسمندم.
گرچه زبانم الکن است اما آن همه شور و اشتیاق جوانی و لذت علم آموزی سرانجامش چه شد؟
شاید دانشجوهای شبیه هم در یک قالب مشخص و یک هدف از پیش تعیین شده؛ گویا مدرک گرایی است که اصل فرهیختگی را نشانه رفته.

🌹🌹🌹

درود استاد طرهانی، برداشت بسیار عالی از سروده ی زیبا و هندمندانه ی استاد رمضانی دارید.

درودتان به مهر جناب آزموده ارجمند !
خیرمقدم حضور نابتان
زیبانگاهید و نیک اندیش!

🌹🌹🌹🌹

درود و مهر جناب عزیزی گرانمایه!
نغمه‌ی کلامتان زیبا و دلنشین است
سپاس از مهربان نگاهتان!

🌹

درود و مهر جناب حافض گرامی!
نظرتان ارزشمند است.
در پناه ایزد دلتان آرام

🌹

درود و مهر جناب فیضی مهربان!
دلنشین حضور دلگرم کننده شما ادیب بزرگوار است.
خوشحالم از نظر سخاوتتان

🌹🌹🌹

درود جناب متولی ارجمند!
قدردان لحظات ناب حضورتان هستم.
در پناه خدا محفوظ باشید

🌹🌹🌹

درود جناب نظری گرانمهر!
واقعا حضور مهربان ادیبی چون شما قوت قلب است

🌹🌹🌹

درود بانو خدابنده‌ی عزیزم
ممنونم بانو جان
به مهر خواندید

🌹🌹🌹

درود جناب مهدی‌پور گرامی!
حضور نابتان را پاس می‌دارم.
خیر و مهر الهی قرین اوقاتتان

🌹🌹🌹

سلام و درود متقابل جناب حسینی پور ارجمند!
زیبایی در آشیانه نگاهتان خانه دارد.
سپاسمندم.
دلتان گرم به مهر یزدان

🌹🌹🌹

درود و مهر
ماه بانو کرمی سپاسگزار حُسن اندیشه جنابتان هستم.
لحظاتتان غرق آرامش

🌸

درود جناب گایینی بزرگوار!
مشق ادیبانه‌تان زیباست.
با حضورتان طراوت به‌همراه آوردید.

🌷

درود و مهر بانوی آرامش ناب
زیبانگاهید نازنین بانو!
لطفتان را سپاس

🌺🌺🌺

🌺🌷🌸

جناب فیضی ادیب محترم
دگر بار از این گل‌افشانی ادیبانه و کلام پر از لطافتتان صمیمانه سپاسگزارم.
حضور گل افشان و ظرافت شما، به این صفحه جانی دوباره بخشید.
غنچه‌ی وجودتان شکفته در نسیم روح‌افزا

درود بر شما
از خوانش دقیق و نگاه صمیمانه‌تان همیشه سپاسگزارم.

مقصود این متن، نفی اختیار نیست؛ نشان‌دادن لحظه‌ای‌ست که اختیار، زیر فشار عادت و ترس و بایدها، کم‌کم به توهم انتخاب بدل می‌شود.

با تسلیم موافقم آن هم رسیدن به جایی که انسان در برابر حقیقت خویش، از لجاجت نفس عبور کرده، آن‌وقت این تسلیم، نوعی بیداری است نه شکست.
انسان گاهی نه با یک تصمیم بزرگ، بلکه با هزاران سازش کوچک، از خود دور می‌شود.
مسئله این است که آیا انتخاب از آن ما بوده یا قبلا، در قالب‌های آماده ریخته شده.
همیشه متشکرم از اندیشه‌های نابتان

درود مجدد
در کنار انتخاب و تصمیم با هزاران انتخاب و تصمیم دیگران وجود دارد ، که بر انتخاب ما تاثیر می‌گذارند.‌مثل اینکه کسی تصمیم میگرد و انتخاب می‌کند منزل مادرش برود، در کنار این انتخاب راننده ای تصمیم میگیرد که تند رانندگی کند و ترمز دیر هنگام بگیرد و تصادف شود. این وسط انتخاب با تشخیص فرد چه میشود؟

درود بر شما
نگاه دقیق و منتقدانه‌‌تان جذاب است. کلام دقیق شما همان تداخل اراده‌هاست و کاملا درست است که گاهی اراده‌ی دیگری (آن راننده‌ی بی‌احتیاط) زندگی ما را تحت‌الشعاع قرار می‌دهد؛ به هر حال ما در جزیره‌ای تنها زندگی نمی‌کنیم و گاهی جبر محیطی حاکم است اما نکته اینجاست که باید مرز اختیار و تسلیم را دریابیم و از این مفاهیم زیسته در تندباد حوادث به عنوان بهانه‌ای استفاده نکنیم که تغییر مسیر ندهیم و دوباره به همان عادت قبلی پناه ببریم.

چند مثال می‌زنم
زنی را در نظر بگیرید که هر روز از چیزی ناراضی است، اما چون می‌ترسد آرامش خانه به هم بخورد، یا چون وابستگی مالی دارد، یا چون از قضاوت دیگران می‌ترسد، سال‌ها همان وضعیت را تحمل می‌کند.
اینجا شاید خودش انتخاب کرده، اما در عمل، او در حصار ترس و عادت مانده...
مردی که از ترس کل‌کل و اعصاب‌خوردی، به اجباری تن می‌دهد، او در واقع اختیار خود را پیش‌فروش کرده تا در آرامشی کاذب بماند.
کودکی که با تحمیل دلسوزانه‌ی والدین دچار تغییر مسیر می‌شود و یاد می‌گیرد که خواستن هزینه دارد، پس از همان ابتدا خواستن را تعطیل می‌کند...
دانشجویی که به خاطر ترس از استاد، حقیقت را دفن می‌کند؛او هم همین‌طور؛ زنجیره‌ی نقره‌ای سکوت را به دور قلمش می‌بندد تا هزینه‌ی تغییر را ندهد و نمره‌اش آسیب نبیند...
کارمندی که از شغلش راضی نیست، اما هر روز می‌رود و غر می‌زند و خسته می‌شود؛ اما باز هم تکرار همان مسیر...

خلاصه اینکه خیلی از این مفاهیم در بند منطق نمی‌گنجد و ایده‌آل به‌نظر میرسد

اما همین‌قدر بدانیم که ما خیلی وقت‌ها می‌توانیم با تکیه بر اختیارمان، زنجیرهای این عادت‌ها را پاره کنیم و از قفس بیرون بزنیم و با این کار از تکرار الگوهای مخرب و بدپروری نسل‌های آینده پیشگیری کنیم اما چون می‌دانیم پریدن، هزینه دارد، زخمی شدن دارد و گاهی هم شکست خوردن؛ ترجیح می‌دهیم در همان قفس بمانیم و به همان عادت همیشگی‌مان ادامه دهیم.

پوزش می‌طلبم به‌طول انجامید
و متشکرم از نگاه دقیق و جامع‌الاطراف شما بزرگوار!

سرکار خانم رمضانی
درود مجدد
تک تک مثالهایی که زدید هر کدام مثل خنجر در قلبم فرو رفت
احسنت بر شما که با درد آشنا هستید لیکن یک توصیه ی عاجزانه دارم : « بیائید از امروز اندازه ظرفیتمان غصه بخوریم» توصیه ایست که حقیر هر روز به همسرم میکنم.
باور کنید آسیب میخوریم. من علیرغم پیشنهادم، نمیتوانم . گویی مسئولیت دارم و ضمانت داده ام و امروز چروکهای زیر چشم و پیشانیم را میبینم
حق نگهدارتان

به‌روی دیده استاد چارقدچی گرامی!
معذرت میخواهم باعث رنجش شما شدم.
برای جبران این بداهه تقدیم محضر دغدغه‌مندتان

علی نوری‌ست در جان پیمبر
علی مهر است و در کف، ذوالفقارش
جهان را اوست عدل بی‌کرانه
خدا خود گشته مست از اقتدارش

علی جان! همین که دلم اکنون به‌یاد تو آرام شد بس است، به‌جای تمام روزگار رفته و آنچه نیامده‌است

🌷🌸🌺

بارها درود و مهر جناب معصومی گرامی!
متشکرم از حسن نظرتان

🌺🌸🌷🌹

درود و مهر جناب کریمی ارجمند!
زیبایی حضورتان را سپاس
سعادت یارتان

🌹🌹🌹🌹

درود و مهر جناب نجفی ارجمند!
زیبانگاهید.

🌹🌷🌸🌺

درود و مهر جناب کریمیان گرامی!
حضور سبزتان زیبایی آفرین است.

🌺🌸🌷🌹

درود جناب کیمیایی ارجمند!
قدم‌رنجه فرمودید

🌹🌷🌸

درود و مهر جناب میاحی ارجمند!
سرافراز فرمودید.
عید ولایت مبارک

🌸🌷🌹🌺

درود استاد یگانه ارجمند و نیک اندیش!
زیبایی حضورتان تلخی واقعه را می‌کاهد.
با اندیشه‌ی نابتان موافقم
اندک اندک میرسد تاریخمان بر انقضا
کارت ما دیگر ندارد اعتبار دیگری
ساقیا پر کن لبالب باده و پیمانه را
چون بجز مستی ندارم اختیار دیگری

عیدتان مبارک

🌺🌹🌷🌸

درود و مهر جناب طاهری اندیشمند!
دلنشین کلامتان را قدردانم.
عید بر شما مبارک

🌸🌸🌸🌸

🌷🌷🌷🌷

درود و مهر جناب آزموده گرامی!
قدم رنجه فرمودید.
سپاس از خوانش ژرف حضرتعالی!