ستاره ای در دل دارم

درود بر شما جناب عزیزی بزرگوار
جالب بود

درود و مهر!
زیباست

درود تان باد

قلم سبزتان مانا

این شعر زخم‌خوردگیِ عاشقانه‌ای ست که با دلیری روبه‌روی معشوق می‌ایستد. «ستاره‌ای در دل دارم که رام کردنش مشکل» - همان ستاره‌ای که روشنِ جان است، اما مثل ببر بنگالی پنچه می‌گشاید. نگاه کن به ترکیب «نمک در زخم هم‌آغوشم»؛ یعنی همان که دوستش داری، نمک بر زخم تو می‌پاشد و تو باز هم او را می‌خواهی. «زبانم گاز دندانی است به نرمی در زبان بازان» - چه تصویر دقیقی از سکوتی که گزنده است، در برابر مدعیان پُرحرف. و پایانش که از «خدای عاشقان بی‌نامان» می‌گوید، شعر را از عشق زمینی به عرفان می‌کشاند؛ جایی که نامی نیست، فقط آتش درد بی‌درمان و سوزِ جان است.
درود بر شما

درود بر شما استاد عزیزی عزیز
مانا و برقرار باشید🌹🌹🌹

درود بر شما
🌷🌹🌷🌹

درود
زیبا و دلنشین سروده اید
رقص قلمتان ابدی
🌹🌹🌹

سلام و احترام جناب عزیزی ارجمند
درود بر شما و قلم نابتان 🌹

درود‌بر‌شما
عالیست
برقرار‌باشید

جناب عزیزی
درود بر شما
شعر زیبایتان را خواندم و مزه اش را چشیدم . انگار نمکش ، نمک آشناست

درود جناب عزیزی
زیباست

درودتان باد جناب عزیزی عزیز و ادیب
بسیار زیباست
رد قلمتان ابدی 🙏🌹🤍