جمعه ۲۱ آذر
|
|
|
|
برقی زد و کس طور سینا را نمی دید...
|
|
|
|
|
|
|
|
|
یک پرده فیلم رنگی در ماجرای عشقی
|
|
|
|
|
|
|
|
|
داری زیر بارون غرق میشی بیاد روزایی که گذشتند...
|
|
|
|
|
|
|
|
|
شاید تحمیل عقدی باشد.......
|
|
|
|
|
|
|
|
|
تو جاده های دلهره
دور از تو پرسه میزنم
تنهایی تن پوشم شده
درگیر وهم مردنم
|
|
|
|
|
|
|
|
|
نامه های کاغذی
حتی با عشق و دلدادگی
میشکنن تو دست آب به سادگی
|
|
|
|
|
|
|
|
|
بر تار و پودِ شب می آویزد
شعاعِ نوری که از زِهدانِ ماه می تَراود !
|
|
|
|
|
|
|
|
|
شورى به سر فتاده كه من زار ميزنم
حرفى به دل بمانده به دلدار ميزنم
اسپندوار سوزم و مى نالم از شرر
|
|
|
|
|
|
|
|
|
برآن تربت که هست تنهای درغربت
هزاران باربادرحمت
|
|
|
|
|
|
|
|
|
(جنگ؟)
طالب و داعش ودولت باز جنگ
می شود بار دگر آغاز جنگ
پس چرا در کشورم این ماجرا
روی بام شهر ت
|
|
|
|
|
|
|
|
|
اینهمه نیکی به من مادر نکرد
|
|
|
|
|
|
|
|
|
می توان یافت کجا ردّی از آزادی محض
جز در افسانه و تمثیل و حکایت شاید
یا به پیشانی میدانگاهی
|
|
|
|
|
|
|
|
|
بی حضورت نظم و نثر و دفترم گم می شود
راه و ماه و مقصد و چشم و سرم گم می شود
|
|
|
|
|
|
|
|
|
تك درختی شد بيابان را پديد //
در زمستان سختي سرما چشید
|
|
|
|
|
|
|
|
|
آدمک زندگی یک خیاط است....
|
|
|
|
|
|
|
|
|
ببار ای ابر بارانی تو بسیار
نما دشت کویررا همچو گلزار
|
|
|
|
|
|
|
|
|
بر دوش کشم حسرت تنها شدنم را
با اشک بگویم غم دریا شدنم ر
|
|
|
|
|
|
|
|
|
گمنـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــام
بی تو کار از کار گذشته است، تمــــــــــــ
|
|
|
|
|
|
|
|
|
از همین حال فنا دلم دلگیر غم هست
که این دنیای بنده چه ها کرده مرده
|
|
|
|
|
|
|
|
|
حال دل را توبه هرآیه که میخوانی نیست
|
|
|
|
|
|
|
|
|
جاده ها از تو شروع و به تو خلاصه میشوند،
و تو همان جا مانده ای بی تحرک در یک خیال متروکه...
|
|
|
|
|
|
|
|
|
چون کفش طفل بي نوايي تنگ، اما/اين عشق مجبور است بايد پا بگيرد
|
|
|
|
|
|
|
|
|
بی راهه کجا?... راه کجا?... *** راه نشانم بده ای راهنما...
|
|
|
|
|
|
|
|
|
آیینه تویی نور تویی پنجره ای تو /
آرامش جانی پدر ناز و عزیزم /
|
|
|
|
|
|
|
|
|
مه در محاق رفته و نوری نمانده است...
|
|
|
|
|
|
|
|
|
و باز این دختر پاییزی متعجب به گذر ساعت ها
|
|
|
|
|
|
|
|
|
این بار اگر آمدی اسپند بیاور...........
|
|
|
|
|
|
|
|
|
سمبولیسم در ترور وحشت می میرد
با سه همزاد غریب بشر:
آ
|
|
|
|
|
|
|
|
|
تقدیم به دوستان عزیز شعرناب
|
|
|
|
|
|
|
|
|
تقدیم به مهربانو
نیره ناصری .......
|
|
|
|
|
|
|
|
|
شاعری تا نیمه شب خوابش نبرد ..
|
|
|
|
|
|
|
|
|
دیگرانت عشق می خوانند ومن سلطان عشق...
|
|
|
|
|
|
|
|
|
دوش چه نیکو سحری داشتم
گفت و شنود باقمری داشتم
|
|
|
|
|
|
|
|
|
شباست و ديدهي دلرا برآسمان دارم
شگفت از همه هستي، زاين جهان
|
|
|
|
|
|
|
|
|
مال تو تموم شعرام که همیشه از تو سرشار
مال من همین سکوتت غم چشمای گرفتار
|
|
|
|
|
|
|
|
|
هفت سنگ
سینه ی برکه را
سنگ نزن !
پیکر زخمی ماه را نمی بینی مگر ؟!
|
|
|
|
|
|
|
|
|
بی سرو سامان توام ، بی سر کربلا
جیره خور نان توام ، دلبر کربلا
|
|
|
|
|
|
|
|
|
من که در شاد ترین ثانیه ها غمگینم...
|
|
|
|
|
|
|
|
|
گویی تو را به ابدیت فرا می خواند
|
|
|
|
|
|
|
|
|
می شود زنگار دل پاک از صفای دوستان
می زداید غم زجان،مهر و وفای دوستان
|
|
|
|
|
|
|
|
|
به چشم ودل نشو عاشق،حذر کن
|
|
|
|
|
|
|
|
|
که گناه تو شود مشکل دینم، خوبست
|
|
|
|
|
|
|
|
|
آیین و قبله گاهم – ناز بانو ناز بانو
|
|
|
|
|
|
|
|
|
تو رستاخیز بر پاکرده ای با تاب گیسویت
عجب شَقُّ القَمَر کردی با هر تیغ ابرویت
|
|
|
|
|
|
|
|
|
من بسوزم در تب؛
تو چه با آرامش، اول شب
میزنی ساعت خاموشی را...!
|
|
|
|
|
| مجموع ۱۳۶۴۱۸ پست فعال در ۲۲۷۴ صفحه |
محمد رضا خوشرو (مریخ)
زهرا حکیمی بافقی (الهه ی احساس)
سروده
ابراهیم هداوند
مریم رمضانی 
محمدرضا آزادبخت 
