جمعه ۲۱ آذر
|
|
|
|
گزیده ای از تک بیت های طنز مهدی احمدی
|
|
|
|
|
|
|
|
|
هنوز فصل سکوتم به سر نیامده و/
هنوز هم که برایم خبر نیامده و/
هنوز هیچکسی از سفر نیامده و/
هنوز
|
|
|
|
|
|
|
|
|
سپر کردم جوانی در بطالت
خواستم همه چیز و یافتم در وصالت
ناگه یافتم که دلم خالی است
می
|
|
|
|
|
|
|
|
|
لحظه این جنون من،نیست طریق و مذهبم...
|
|
|
|
|
|
|
|
|
سـلامی ز عـاشـق به معشـوق زیبا
بـه مـهـروی تـابـان بـه دلــدار گیـرا
ارادت عـزیـزم! چطـورست
|
|
|
|
|
|
|
|
|
من آن روزی که بر دیدم تو را گفتم نه انسانی
|
|
|
|
|
|
|
|
|
برای وطنم ایران که این روزها حال خوشی ندارد با آرزوی رهایی از همه ی گرفتاری ها
|
|
|
|
|
|
|
|
|
من هستم و یک عصر پاییزی و بارانی
|
|
|
|
|
|
|
|
|
حکایت جنون من ، بریده در جریده است
|
|
|
|
|
|
|
|
|
دل من بی تو درآن شهر دگر تاب نداشت
آسمان بودی و ماه ام به شبت قاب نداشت
نگران بودم و شبگرد خیابان
|
|
|
|
|
|
|
|
|
دریغا عشق را ، مهر و وفا را سر بریدند
|
|
|
|
|
|
|
|
|
مرا باش که تا چند وقت پیش ،
به زیر عَلَم ات سینه میزدم
|
|
|
|
|
|
|
|
|
اگر آنروز شعرم را نمی خواندی
اگر آنروز شعرم را
رها از هرچه در دنیا نمی خواندی
اگر آنروز سوی خود
|
|
|
|
|
|
|
|
|
تو خندان روی و من خنـدان پسندم
|
|
|
|
|
|
|
|
|
حاجی سعید مردی، دیندار و با کمال است
دیندار و با کمال است، با اینکه بی جمال است
از کربلا گرفته،
|
|
|
|
|
|
|
|
|
تقدیم به استاد امیر علوی که پر از مهر است
مهر تو چون آبشار است
خنده هایت مثل گل
|
|
|
|
|
|
|
|
|
من بودنی سرتاسرم خاک نهالی دیگرم
آنجا که در خاکسترم با خاک میپوشانیام
|
|
|
|
|
|
|
|
|
وقتی که حریف ، بسته راه رخ را
|
|
|
|
|
|
|
|
|
شهریار
سعی کردم تا بسنجم قدرت گفتار خویش
یک غزل بیرون کشم از خانه ی افکار خویش
|
|
|
|
|
|
|
|
|
تو اگر چه پای ایستادن نداری و ستون جسم تو آسیب دیده
مرا باکی زضعف تن نباشد ، چو دین در قلب تو راه
|
|
|
|
|
|
|
|
|
هوایِ دل چرا ابری،غمین است
چرا دل با غمِ غربت عجین است
|
|
|
|
|
|
|
|
|
معمار و دیوار و ثریا و جهان، کج ...
|
|
|
|
|
|
|
|
|
ای خواب هایم ،بیدار شوید...
|
|
|
|
|
|
|
|
|
همواره در آیین پاک دل سپردن
عادی است دائم خویش را از یاد بردن
|
|
|
|
|
|
|
|
|
پاییز و بهار ماجرا ها دارند...
|
|
|
|
|
|
|
|
|
حال من حال کسی است
که دلش طوفانیست
و به دریا زده تا غرق شود.
|
|
|
|
|
|
|
|
|
هرگز ندیدمت اما
آرزوی دیدنت را هزاران باره گریستم
بدان حد که غرقه شدم
در سیل اشکهایم
بیحد
|
|
|
|
|
|
|
|
|
پاییز مثل من
برگ هایش را می ریزد
زیر پاهای عابرانی که نمیدانند
زیر سایه همان برگها قدم میزدند
|
|
|
|
|
|
|
|
|
با اینهمه خار و خَس ،
اینجا شده خارزار
صلح کجا بود اینجا ؟
دراینهمه کارزار
|
|
|
|
|
|
|
|
|
حال ما خوبست
اما تو باور نکن ...
|
|
|
|
|
|
|
|
|
پروانه ها امشاسپندان ها فراوان ها
|
|
|
|
|
|
|
|
|
یک کلاغ در کوچه ما
سالهاست
نکرده کوچ با ایلش؛
شاید تنهاست.
|
|
|
|
|
|
|
|
|
و سیاهچاله
سکوت است
و سکوت
و سکوت
و گوش نسپردن
به فراصوت هولناک بلعیدن همه چیز
|
|
|
|
|
|
|
|
|
از خودم دور میشوم تا با چشمهایت فقط سفر بکنم
|
|
|
|
|
|
|
|
|
شبِ یلداست وای یار دلآرامم، بمان پیشم
که بینورِ تو تاریک است دنیایم بمان پیشم
|
|
|
|
|
|
|
|
|
چقدر این جان جنونش را بکارد
|
|
|
|
|
|
|
|
|
خاطرات من
و پاییز این سکوت
مرا به روزهای تو برمی گرداند
|
|
|
|
|
|
|
|
|
من معادلهی غمم؛من را حل کن.
|
|
|
|
|
|
|
|
|
لیلا آهسته به مجنون نظر انداخت و گفت:
«شبِ ما بیتو چرا اینهمه بیتاب گذشت؟»
|
|
|
|
|
|
|
|
|
قصهیِ عشق مرا میل به افسانه زدند
گوهرِ جانِ مرا قسمتِ بیگانه زدند
|
|
|
|
|
|
|
|
|
در مورد مادر و زیبایی زندگی در کنار مادر است.
|
|
|
|
|
|
|
|
|
دلم به بوی تو آغشته شد سپیده دَمان
چنان که شب ، نفسِ باغ ، مستِ بادِ خزان
|
|
|
|
|
|
|
|
|
نمیدانی چه تلخ بود رفتنت!
چه سوزی داشت این نگاه آخرت،
چه دردی میکشد دلی که میماند...
|
|
|
|
|
|
|
|
|
قلبیم نه جور فِکر اِئتمیسن ، عُذرینده اول تقصیرلارا
اوندان سنه چوخلی وفا ، سندنده کی چوخلی جفا
|
|
|
|
|
|
|
|
|
🩵به راه تو برگشتم، یا رَب، همین مانَد
عهد نو، تو را بستم، یا رب، همین ماند
|
|
|
|
|
| مجموع ۱۳۶۴۱۷ پست فعال در ۲۲۷۴ صفحه |
محمد رضا خوشرو (مریخ)
زهرا حکیمی بافقی (الهه ی احساس)
سروده
ابراهیم هداوند
مریم رمضانی 
محمدرضا آزادبخت 
