عالیترین درجه رضا تسلیم شدن است در برابر حق تعالی، بی تدبیر از فقیر تا امیر.
بی تردید ضمیر منیر مان منور از اوست
به هرچه که میخواهیم، مطلوب اوست
و محبوب نيز ، شکوه هرگز سزا نیست چرا که هدایا و عطایا ی
الهی از هر سمت و سو چون پرتوهای نور خورشید بر ما میتابد و چون باران میبارد و سرشت مغناطیسی ما به مقداری که شارژ میشویم آنرا جذب میکند سرگذشت ما به دعوت حال و آینده که خود می نگاریم و می بافیم صیقل ی یا زنگار میزند به قرب ما زرنگار
،به قهر ما زنگارین میشود، وصل و هجر به دوستی و عداوت ما رقم میخورد فضل و رذل ما از آیینه صورت متجلی و ذوق و شوق ما سیرت مان را تسلی میبخشد ، برقراریم به قرار خویش، تعجیل موجب بیقرار یست و پایبندی به تعهدات زینت زیبای زندگی، از بار خود بگاه تا آب از سراب جدا شود که مثبت مثبت است و منفی منفی، و منفور مبین، هر دو زیباست بجای خود، و ترتیب ترکيب دار که
نوشدارو ست و طبع و مزاج را که گواریند،
نافله منفعت از نافله زیان باریکتر است زینهار که کاهلی از صراطت منحرف نکند