پست های وبلاگ

کلید در  چرخید
سیاهی مردی  تنومند در آستانه در ظاهر شد 
صدای گریه می آمد.شلوارش رابا دستهایش گرفته بود اما  با یک کشش ناگهانی بند شلوار پاره شد و انگشت های کوچکش شکست نفسهای سنگینش_با بوی تعفن_در گلویم می پیچید
نه این بار خودم را،نه او را،خودم را می کشم؟
اصلا اگر سراغ زهر ماری نرود....شاید الکل اثر مرگ موش را خنثی کند؟
کاش بفهمد و مرا بکشد
در بسته شد.
دنیا و درد روی سرش آوار شد
پدر را دید:چشمها از حدقه بیرون،دست ها بر گلو ،فشارو فشار
در یک آن ته مانده ی لیوان را سرکشید
و تلخی بی پایان مرگ
به شکل سایه مردی تنومندبرآستانه در ظاهر شد